ਇਹ ਮਾਣ ਵੀ ਕੇਵਲ ‘ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ’ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਭ ਨੂੰ ਕਪੋਲ ਕਲਪਣਾ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੇ ਲੋਕਾਈ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ੋਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚਲਤ ਮਨੌਤਾਂ ਜਿਵੇਂ “ਬ੍ਰਹਮਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ ਆਦਿ ਉਤਪਤੀ, ਪਾਲਨਾ, ਸੰਘਾਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੇਵਤੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਨਾਂ `ਤੇ/ ਬਲਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਙ `ਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਦਾ ਹੈ, ‘ਸਾਹਿਬ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ’ ਨੇ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਚਲਣਾ ਨੂੰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਨਕਾਰਿਆ ਤੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ “ਏਕਾ ਮਾਈ ਜੁਗਤਿ ਵਿਆਈ ਤਿਨਿ ਚੇਲੇ ਪਰਵਾਣੁ॥ ਇਕੁ ਸੰਸਾਰੀ ਇਕੁ ਭੰਡਾਰੀ ਇਕੁ ਲਾਏ ਦੀਬਾਣੁ॥ ਜਿਵ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਜਿਵ ਹੋਵੈ ਫੁਰਮਾਣੁ॥ ਓਹੁ ਵੇਖੈ ਓਨਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਬਹੁਤਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ” ਜਾਂ “ਧਰਤੀ ਹੋਰੁ ਪਰੈ ਹੋਰੁ ਹੋਰੁ॥ ਤਿਸ ਤੇ ਭਾਰੁ ਤਲੈ ਕਵਣੁ ਜੋਰੁ”। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੁੱਟ-ਖਸੁਟ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੂਰਮਤਾਈ ਨਾਲ ਠੱਲ ਪਾਈ।
