ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ਤਿਹ ਭਜੁ ਰੇ ਤੈ ਮੀਤ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਅਉਧ ਘਟਤ ਹੈ ਨੀਤ ॥੧੦॥
ਹੇ ਮਿੱਤਰ! ਤੂੰ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਜਨ ਕਰਿਆ ਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਿਆਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ– ਹੇ ਮਨ! ਸੁਣ, ਉਮਰ ਸਦਾ ਘਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਨਾਹ ਵਿਸਾਰ) ।10।
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਸਲੋਕ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, ਪੰਨਾ 1426) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਨਾਸਵੰਤਤਾ ‘ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਕਤੀ, “ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ਤਿਹ ਭਜੁ ਰੇ ਤੈ ਮੀਤ,” ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। “ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਤਿ ਪਾਈਐ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ (ਜਿਹ) ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ (ਗਤਿ), ਅਧਿਆਤਮਕ ਉੱਚਤਾ, ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਤਿਹ ਭਜੁ ਰੇ ਤੈ ਮੀਤ” ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ “ਮੀਤ” (ਮਿੱਤਰ) ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਦੂਜੀ ਪੰਕਤੀ, “ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਅਉਧ ਘਟਤ ਹੈ ਨੀਤ,” ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ “ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ” (ਹੇ ਮਨ, ਸੁਣ) ਸੰਬੋਧਨ ਨਾਲ ਸੁਚੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ (ਅਉਧ) ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੀਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਕਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਅਧਿਆਤਮ ਵਿੱਚ, ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ, ਅਗਿਆਨਤਾ, ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਸੱਚੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰੋ!
