ਸੁਲਹੀ ਖਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤਸਰਕਾਰੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚੋਂ ਸੁਲਹੀ ਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਗੁਰੂਦਰਬਾਰ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਆਵੇ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਦੇ ਅਪਣੇ ਹੀ ਭੱਖਦੇ ਆਵੇ ਤੇ ਸੁਲਹੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਪੈਰ ਆਗਿਆ। ਘੋੜਾ ਤ੍ਰਬਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਲਹੀ ਬਲਦੇ ਆਵੇ ਵਿਚ ਘੋੜੇ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗਕੇ ਸੜ ਮਰਿਆ। ਇਸਲਾਮੀ

ਬਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸੀਤਲਾਪਾਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਵਾਰ ਸਮੇਤ ਲਗਾਤਾਰ ਨੌ ਸਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੌਰੇ ਤੇ ਰਹੇ। ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ, ਗਹਿਰੇ ਮਿੱਠੇ ਖੂਹ ਪੁਟਵਾਏ। ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਚੇਚਕ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਸਮੇਂ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹੇ। ਵਾਪਿਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਪਰਤੇ ਤਾਂ ਬਾਲ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਸੀਤਲਾ (ਚੇਚਕ) ਨਿਕਲ ਆਈ। ਜਹਾਲਤਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ

ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਕਾਲ, ਚੇਚਕ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ ਅਤੇ ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਿਬ ਸੰਨ 1597 ਵਿਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਭਿਅੰਕਰ ਕਾਲ ਪੈ ਗਿਆ ਉਪਰੰਤ ਚੇਚਕ ਫੁੱਟ ਪਈ। ਗਲੀਆਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਬਣਦੇ ਗਏ। ਗੁਰੂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਸੰਗਤਾਂ ਅਤੇ ਅਪਣੇ ਇਕਲੋਤੇ ਡੇੜ੍ਹ ਸਾਲ ਦੇ ਸਪੁਤ੍ਰ (ਗੁਰੂ) ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਾਸਤੇ ਲਾਹੌਰ

ਅਨੰਦ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ- ਪੰਜਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਅਨੰਦ ਕਾਰਜ 26 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ 19 ਜੂਨ ਸੰਨ 1589 ਨੂੰ ਮਉ ਪਿੰਡ ਤਹਿਸੀਲ-ਫਿਲੌਰ ਜਿ਼ਲਾ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਭਾਈ ਕਿਸ਼ਨ ਚੰਦ ਦੀ ਸਪੁਤ੍ਰੀ (ਮਾਤਾ) ਗੰਗਾ ਜੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਦ 19 ਜੂਨ ਸੰਨ 1595 ਨੂੰ ਵਡਾਲੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਆਪਜੀ ਦੇ ਇਕਲੋਤੇ ਸਪੁਤ੍ਰ

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਾਇਮੀ  ਚੌਥੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਰਾਹੀਂ ਅਰੰਭ ‘ਗੁਰੂ ਦਾ ਚੱਕ’ ਵਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੰੁ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਅਪਣੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿਚ ਲਿਆ। ਮੌਜੂਦਾ ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ’ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਲਿਆਂਦੀ। ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰਖਕੇ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੇ ਬਣ ਰਹੇ

ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਅਧੀਨ ਭਾਰਤ ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਰਤੇ ਨੂੰ ਭੁਲਾਕੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਆਪ ਮਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋ ਰਹੀ ਬੇਅੰਤ ਇਸ਼ਟਾਂ-ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਉਲਟ, ‘ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ’ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਕਰਤੇ ਅਕਾਲਪੁਰਖ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਲਾਹ