ਤਨੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਸੁਖ ਦੀਓ ਅਰੁ ਜਿਹ ਨੀਕੇ ਧਾਮ ॥
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸਿਮਰਤ ਕਾਹਿ ਨ ਰਾਮੁ ॥੮॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ– ਹੇ ਮਨ! ਸੁਣ, ਜਿਸ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਨੇ ਸਰੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਇਦਾਦ ਦਿੱਤੀ, ਸੁਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਤੂੰ ਸਿਮਰਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?।8।
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਸਲੋਕ (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ, ਪੰਨਾ 1426) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਅਨਮੋਲ ਦਾਤਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਲੋਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਕਤੀ, “ਤਨੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਸੁਖ ਦੀਓ ਅਰੁ ਜਿਹ ਨੀਕੇ ਧਾਮ,” ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। “ਤਨੁ” (ਸਰੀਰ), “ਧਨੁ” (ਸੰਪਤੀ), “ਸੰਪੈ ਸੁਖ” (ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ), ਅਤੇ “ਨੀਕੇ ਧਾਮ” (ਚੰਗਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਘਰ) ਸਾਰੀਆਂ ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਕਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦੇਣ ਹਨ।
ਦੂਜੀ ਪੰਕਤੀ, “ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ ਸਿਮਰਤ ਕਾਹਿ ਨ ਰਾਮੁ,” ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ “ਸੁਨੁ ਰੇ ਮਨਾ” (ਹੇ ਮਨ, ਸੁਣ) ਸੰਬੋਧਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਨੀਆਂ ਅਨਮੋਲ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ (ਰਾਮੁ) ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਿਮਰਦਾ? ਸਿੱਖ ਅਧਿਆਤਮ ਵਿੱਚ, “ਰਾਮੁ” ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ, ਨਾਮ ਜਪਣਾ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਸਲੋਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਪਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰੋ!
